Home

Het ene moment geniet je van de zon in een heerlijk warm Zuid Afrika en een kleine 12 uur vliegen later kom je bibberend het vliegtuig uit in Londen, waar je aansluiting naar Amsterdam te laat vertrekt vanwege een winterse storm. Zucht.... Ik ben weer thuis! (Wat een regen!! Dit is toch niet normaal???)
Heerlijk om familie en vrienden eindelijk weer te zien, maar moeilijk om de afgelopen weken los te laten. Het klinkt zoetsappig, maar ik kan het niet beter uitdrukken: m'n hart is nog in Zuid Afrika... Ik mis de warmte, de geuren, de kleuren, de mensen en vooral de kinderen van Hellenvale. Enorm. Ik hoop dat het scherpe randje van dit gemis er de komende dagen/weken afgaat en dat het gevoel dat overblijft een extra stimulans is om nog meer geld in te zamelen en wellicht weer terug te gaan...

Het heeft even geduurd, maar hier weer een berichtje uit Zuid Afrika. Redenen voor de radiostilte zijn divers..  technisch (van stroomuitval tot kapotte computers in het enige internetcafe in de buurt) maar ook wel emotioneel (al klinkt dat wel erg zwaar op papier... ) want er is zo veel gebeurd in een relatief korte periode dat ik gewoon niet weet waar ik moet beginnen en eigenlijk ook niet hoe ik het moet beschrijven. ’Schrijven is schrappen’ zeggen ze, maar ik zit nu al een half uur in het internetcafe en heb nog steeds niets op papier! Grmpf.....

Laat ik eerst de titel van dit bericht verklaren:

Lieve allemaal,

Lieve allemaal,

Dit keer een berichtje van een gefrustreerde vrijwilliger.
Gefrustreerd over kleine dingen zoals de enorm trage internet verbindingen hier waardoor ik nu al een half uur wacht op plaatsing van 1 foto.
Gefrustreerd over iets grotere dingen zoals het gebrek aan privacy in ons vrijwilligershuis. Een open keuken, een open huiskamer en drie slaapkamers, waarvan ik er een deel met drie anderen. Je kan je dus nergens even terugtrekken om bij te komen van de chaos en de drukte, en dat begint velen van ons na bijna drie weken helaas behoorlijk op te breken.

Woensdag hebben we voor het eerst een hele dag ons programma gedraaid. Voorheen deden we 'outreach' in de verschillende wijken van Hellenvale). We hadden, gestructureerde, planmatig werkende Hollanders die we zijn, netjes een planning gemaakt. Om kwart over tien was er nog niemand te bekennen (aanvang was tien uur..) dus Natas, Chris, Ivar en de rest gingen met de auto en megafoon de township door om mensen naar het Resource Centre te krijgen. Michelle en ik bleven achter om ' de eersten op te vangen'. Ze waren nog geen vijf minuten weg of er kwamen ruim honderd kleine kinderen binnen. Als je denkt dat je weet wat chaos is.. NEE, je weet het niet, het kan werkelijk niet erger dan hier. En dan maakt het niet uit hoeveel schmink en voetballen je bij je hebt. Twintig pabo-studenten zouden hier nog van gaan zweten :-) Gelukkig kwamen de anderen vrij snel terug. We hebben de, inmiddels ruim over de honderd, kinderen gepoogd in 3 leeftijdsgroepen in te delen.

  Lieve allemaal,

Tijd om jullie te vertellen hoe een dag van een witneus vrijwilliger in Zuid Afrika eruit ziet! We staan 's ochtends vroeg op om voordat we gaan werken nog van een ontbijtje in de zon te genieten (al is 'genieten' soms een ruim begrip, gisteren hoorde ik Christiaan zeggen “ he kakkerlak, ga eens uit mijn cruesli” vervolgens vloog er een hompje yoghurt in het gras en at hij vrolijk verder..). Om half tien springen we in ons (huur-) auto om naar Hellenvale te rijden, de township waar we werken. Hellenvale is een wijk met kleine huisjes waar grote gezinnen (vaak drie generaties, als de middelste generatie nog in leven is tenminste... Aids heeft bijna een gehele generatie uitgeroeid hier) wonen. Sommige huizen zijn van steen, sommige van golfplaten..

  Dag lieve allemaal!

Een eerste bericht vanuit een zonnig Zuid Afrika. Alleen die zon is al zo heeeeeerlijk!
Ik heb niet heel veel tijd dus ik probeer zoveel mogelijk neer te schrijven zonder teveel terug te lezen.. dus vergeef me eventuele rare zinnen of spelfouten..

Vandaag over precies tien weken (als alles goed gaat..) beleef ik mijn eerste dag in Port Elizabeth, Zuid Afrika. Voor wie ik het nog niet (al honderd keer) verteld heb: ik vertrek 28 oktober a.s. voor zes weken naar Zuid Afrika. De laatste twee weken ga ik rondtrekken om iets van het land te zien, maar de weken ervoor zijn de reden voor deze weblog: ik ga me vier weken inzetten als vrijwilliger in het project Ready for Life. Ready 4 Life werkt in de zeer arme gemeenschap in en om Port Elizabeth, aan de zuidkust van Zuid-Afrika. Het project werkt met basis- en middelbare scholen om de kinderen die er les krijgen een aantal broodnodige extra vaardigheden en kennis bij te brengen. Het project werkt nauw samen met afgestudeerde jongeren uit de community: de Community Stars. In samenwerking met hen ga ik kinderen huiswerkbegeleiding, computer- en Engelse les geven.